ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΣΤΑΥΡΩΝΑ ΚΙ ΟΛΗ ΝΥΧΤΑ ΚΑΥΛΩΝΑ

Φοιτητικές εκλογές 2013 στο ΤΞΓΜΔ: Μια γιορτή για όλα τα κατακαημένα παιδιά της Ελλάδας. Αφού φτάσουν στην Κέρκυρα μ’ αεροπλάνα, βαπόρια, ΚΤΕΛ και οποιοδήποτε άλλο μεταφορικό μέσο χρειαστεί, οι νέοι, προοδευτικοί και πάνω από όλα «δημοκρατικοί» φοιτητές βρίσκουν τον δρόμο για την σχολή με τη βοήθεια GPS, αφού την βλέπουν για πρώτη φορά στη ζωή τους. Η είσοδος στο κτήριο γίνεται πάντοτε με την αρμόζουσα μεγαλοπρέπεια, ακολουθείται από χειροκροτήματα, ζητοκραυγές και πολλά φιλιά (τόσο κόπο έκανε ο ψηφοφόρος, να μην τον υποδεχτούμε;). Ακολουθούν φωτογραφίες με στιλάτες πόζες μπροστά από τις αφίσες της «δημοκρατικής» παράταξης που κοσμούν κάθε χιλιοστό της σχολής, οι οποίες ανεβαίνουν αμέσως facebook, για να γίνει και το απαραίτητο promotion. Στη συνέχεια, οι ψηφοφόροι οδηγούνται από τις διάφορες πολιτικές φιγούρες της χρονιάς στην αίθουσα της ψηφοφορίας χεράκι-χεράκι (είναι δύσκολο το γαμημένο το περπάτημα), και αφού καταφέρουν να βρουν το πάσο τους, να εντοπίσουν το ψηφοδέλτιο της σωστής παράταξης (είναι δύσκολη η γαμημένη η ανάγνωση) και να σταυρώσουν το όνομα του καλύτερου «φίλου»/«φίλης» τους, αράζουν για το υπόλοιπο της ημέρας στο τραπεζάκι της παράταξης, πίνοντας καφέ και κάνοντας διάφορες φιλοσοφικές συζητήσεις υψηλού επιπέδου, όπως τις τελευταίες ενδυματολογικές επιλογές της Ελένης Μενεγάκη ή την νέα γκόμενα του Αντώνη Κανάκη.

Αφού περάσουν αυτές οι δύσκολες και εποικοδομητικές ώρες, φτάνει η ώρα της καταμέτρησης. Όποτε εμφανίζεται ψηφοδέλτιο της «δημοκρατικής» παράταξης ακούγονται βογγητά, κραυγές ηδονής, αλλά και χειροκροτήματα από τους πιο σκληροπυρηνικούς «ιδεολόγους» της παράταξης. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις τέως προέδρου του φοιτητικού συλλόγου (αυτή που έκανε επίκληση στα κουρδουμπούλια του αγαπητικού της στην προηγούμενη συνέλευση), η οποία φώναζε «πάμε μωρή καύλα», ταυτίζοντας την ψήφο στη παράταξή της με μια απλή στύση, και «ασάλιωτο σας μπήκε». Όταν η καταμέτρηση τελειώσει και η «δημοκρατική» παράταξη «θριαμβεύσει», ξεσπάει ένα ξέφρενο γλέντι, φωνές, τσιρίδες, τραγούδια, και, κυρίως, κλάματα συγκίνησης με το δάκρυ να τρέχει κορόμηλο.

Φοιτητικές εκλογές 2013 στο ΤΞΓΜΔ: Άλλη μια επίδειξη κακογουστιάς, υστερίας, κόμπλεξ, σεξιστικής υβρεολογίας και ξεπεσμού σε κάθε επίπεδο (αν και τα περί επιπέδου της παράταξής τους τα έχουμε ξαναπεί και δεν θα ασχολούμαστε όλη την ώρα με τέτοιες πασπαριές). Μπορεί για μια ακόμα φορά η μεγάλη δημοκρατική παράταξη να κράτησε με νύχια και με δόντια την πρωτιά, ανασταίνοντας πεθαμένους από κάθε γωνιά του πλανήτη για να της ρίξουν μια ψήφο-ξεροκόμματο, ωστόσο εδώ και καιρό έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας.

Συγχαρητήρια στην πασπ ΤΞΓΜΔ για τις 90 ψήφους που μάζεψε με τόσο κόπο, με τόσα τηλεφωνήματα, με τόσα πάρτυ, με τόσα τσάμπα εισιτήρια. Φαίνεται δυστυχώς –και από τα πανελλαδικά ποσοστά των φοιτητικών εκλογών- πως ακόμα και σήμερα, σημαντικό κριτήριο ψήφου για πολλούς νέους ανθρώπους είναι τα κερασμένα σφηνάκια, οι εύκολες γκόμενες και οι λυκοφιλίες!

Σοκαριζόμαστε όταν βλέπουμε παιδιά της ηλικίας μας να έχουν ανάγκη την ένταξη στο κοπάδι μιας κομματικής παράταξης για να αποκτήσουν κύρος, φίλους, γκόμενους/ες. Για εμάς είναι αδιανόητο οι ανθρώπινες σχέσεις να εξαργυρώνονται με ψήφους στις εκλογές. Πέρα από αυτό, όμως, δεν μπορούμε να δεχτούμε πως άτομα που δεν έχουν πατήσει σε μία συνέλευση όλη τη χρονιά ξαφνικά τους πήρε ο πόνος να έρθουν να ψηφίσουν, με την ίδια λογική που άτομα που κλαίγονται πως το μόνο που θέλουν «είναι να κάνουν τα μαθήματά τους», δεν πατάνε ούτε σε ένα μάθημα. Νομικά, μπορούν να έχουν την κάλυψη του εκλογικού κανονισμού και να συνεχίσουν να έρχονται εις στον αιώνα τον άπαντα για να ρίξουν την ψήφο τους στους ήρωες και φίλους τους, τους συνδικαλιστές ηγέτες που δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι συνδικαλίζονται γιατί δεν είναι «ιν», τους δήθεν υπερασπιστές του πανεπιστημίου που ελάχιστα ασχολούνται με το ίδιο το πανεπιστήμιο και τη μόρφωση, τους νέους που τυλίγονται ένα γηρασμένο  lifestyle και θεωρούν απαύγασμα του πολιτισμού τους εξαιρετικούς στίχους: «δεν σου κάνω τον άγιο/ αααχ αμάρτησα». Ηθικά, ωστόσο, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τους θεωρήσουμε κομμάτι του συλλόγου, ούτε να δεχτούμε πως στις εκλογές αυτές ο σύλλογος ψήφισε και αποφάσισε. Πέρα από την προβληματική των εκλογών για ΔΣ (που αποτελεί ένα τεράστιο ζήτημα), ας δούμε, επιτέλους, ποια είναι η αλήθεια: στις εκλογές δεν αποφάσισε απλώς ο σύλλογος, με την έννοια των ενεργών μελών που λαμβάνουν μέρος στις συνελεύσεις και στις δράσεις του συλλόγου. Αντιθέτως, μαζί με τον πραγματικό σύλλογο, «αποφάσισε» (με το ψηφοδέλτιο ήδη σταυρωμένο) μια μεγάλη ομάδα δορυφόρων της «δημοκρατικής» παράταξης, που δεν έχουν ιδέα ούτε πώς είναι μια γενική συνέλευση.

Αυτός, όμως, είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν οι πασπίτες, όπως και οι λοιποί μεγαλοπαραταξιακοί, τους συμφοιτητές τους: σαν απλούς ψηφοφόρους, που θα ρίξουν το λιθαράκι τους προκειμένου ένας εξ αυτών (ο μεγαλύτερος «δημοκράτης», να υποθέσουμε;) να αναγορευτεί πρόεδρος και να τον υποδεχόμαστε στη σχολή μετά βαΐων και κλάδων. Μπορεί όλη τη χρονιά να μην αφήνουν τους φοιτητές να εκφραστούν, καθώς, να, «είναι πολύ κουραστικές αυτές οι συνελεύσεις», και, «έλεος, αυτή τη δουλειά θα κάνουμε;», λίγο πριν τις εκλογές, όμως, θυμούνται πως χωρίς αυτούς δεν υπάρχουν και τρέχουν να τους φέρουν «να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα». Πρέπει, πράγματι, εκεί στα κεντρικά της «δημοκρατικής» παράταξης να είναι πολύ υπερήφανοι για τους εξαιρετικά ενεργούς ψηφοφόρους τους και να κάνουν πρόβες για τις διαπροσωπικές σχέσεις που σιγά σιγά θα τους φτάσουν και στης βουλής τα έδρανα (ω μη γένοιτο).

Γι’ αυτό, αγαπητέ σύλλογε, το λέμε μια και καλή: ξύπνα. Μην βλέπεις τον εαυτό σου σαν το δουλικό της κάθε παράταξης. Οι εκλογές είναι μια τσιχλόφουσκα στο στόμα χαζοχαρούμενου γυμνασιόπαιδου. Η ουσία είναι εδώ: αλλάζουμε το καταστατικό και αποφασίζουμε μόνοι και μόνες μας για τις δράσεις μας, χωρίς την όποια παράταξη κατσικωμένη στο σβέρκο μας. Κανείς δεν είναι ο μέγας φωστήρας για να μας φέρνει τις προτάσεις του έτοιμες, ψημένες και σερβιρισμένες ή για να παίρνει τις ευθύνες από τις πλάτες μας. Δεν είμαστε ψηφοφόροι, δεν είμαστε κοπαδίτες, είμαστε φοιτητές και παίρνουμε το μέλλον μας στα χέρια μας!

«Ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ,

Αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την

Ελευθερία.»

(Μ. Κατσαρός, Η Διαθήκη μου)

ΦΑΣΜΑ - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ Τ.Ξ.Γ.Μ.Δ.

ΟΛΗ Η ΣΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Γιατί δεν πήρα το ρολάκι που μου πασάραν οι πολλοί

να παίζω το γαλάζιο αγοράκι με την βαρβάτη την ψωλή

                                                                        Τζίμης Πανούσης

   Ορισμένες φορές δεν χρειάζεται να ακούσεις πολιτικά επιχειρήματα για να καταλάβεις το ποιόν κάποιων ανθρώπων. Ας μην ξεχνάμε πως ο λόγος από μόνος του, με τον τρόπο που εκφέρεται και τις προεκτάσεις που φέρει, σημειολογικά και πολιτιστικά, αποκτά πολιτική χροιά.

    Για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνεται η θεωρία μας περί άμεσης συσχέτισης των γενικών συνελεύσεων με τηλεοπτικά πλατό, όπου η μικροαστικών αντιλήψεων παρουσιάστρια σπρώχνει με τη βίτσα τους πανελίστες σε έναν ομηρικό καβγά με έπαθλο το βραβείο κατινιάς. Τα σεξιστικά σχόλια από μέρους της πασπ στην τελευταία συνέλευση έδιναν κι έπαιρναν, με μοναδικό στόχο να οδηγήσουν τους δέκτες τους στα όριά τους, ώστε να απαντήσουν, πράγμα το οποίο και συνέβη (τα νεύρα δύσκολα συγκρατούνται). Το πολιτικό αντεπιχείρημα που έφερε η τέως πρόεδρος του Συλλόγου στην αναφορά ότι ένα μέλος της πασπ ανήκει στην νεολαία του πασόκ, ήταν ένα τσιριχτό «όταν αποκτήσεις τα αρχίδια του γκόμενού μου, μετά να τον πιάσεις στο στόμα σου». Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια θα μας πείτε, μιας και είναι ιδιαίτερα προσφιλής τακτική των πασπιτών και πασπιτισσών να επικαλούνται το σεξ κάθε φορά που δεν μπορούν να απαντήσουν με πολιτικό λόγο. Ακολουθώντας τον δρόμο που χάραξε η σειρήνα, ο νεοσύλλεκτος πρωτοετής πασπίτης, μην μπορώντας να κρύψει τα ιδεώδη του μισογυνισμού και του σεξισμού με τα οποία έχει ανατραφεί, αποκάλεσε συμφοιτήτριες του, διακόπτοντας τη συνέλευση, «ψώλες» και «ανοργασμικιές», ενώ έλεγε σε όλες τις κοπέλες που δεν ανήκαν στην παράταξή του «βούλωσέ το και εσύ μωρή», δείχνοντας πως και ο ανδρισμός αποδεικνύεται μέσω της κατινιάς. Οι ιδεολογικές του συντρόφισσες πανηγύρισαν τη θέση που κέρδισε επάξια στο πάνθεον των σκληροπυρηνικών αντρών με αγκαλιές και γέλια, όπως θα έκανε δηλαδή κάθε πρότυπο καγκούρισσας σε μια ανάλογη επίδειξη «επιχειρηματολογίας» κατά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

    Για ποιον λόγο, όμως, τα παιδιά μιας «μεγάλης και δημοκρατικής» παράταξης να χρησιμοποιούν τέτοια σεξιστική φρασεολογία; Έστω ότι μερικοί δεν γνωρίζουν τι σημαίνει δημοκρατία. Η άγνοια σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογία - σε κάποιες, ωστόσο, είναι ασυγχώρητη, όπως στην περίπτωση που ασχολείσαι με την πολιτική. Αν τα παιδιά αυτά υποστήριζαν όντως τη δημοκρατία, δεν θα λειτουργούσαν με ιεραρχικές δομές, δεν θα προσπαθούσαν να περάσουν τις αποφάσεις τους μέσα από ολιγαρχικά δουσού και πολλά ακόμη. Αλλά αυτά αποτελούν ζουμί ενός άλλου κειμένου. Τώρα μιλάμε για τον σεξισμό κι έχουμε να πούμε πολλά. Η δημοκρατία στηρίζεται στην ισότητα. Ισότητα όχι μόνον ως προς τα πολιτικά δικαιώματα, αλλά και ισότητα κοινωνική. Το να υποβαθμίζεις μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, στην προκειμένη τις γυναίκες, μέσα από βρισιές και φράσεις που στάζουν τεστοστερόνη, δεν σε κάνει μόνο ανάγωγο. Σε κάνει και αντιδημοκράτη. Κι αυτό γιατί θεωρείς πως το φύλο κάποιου τον κάνει λιγότερο άξιο, λιγότερο σεβαστό, λιγότερο άνθρωπο ακόμη ακόμη.

    Ταυτόχρονα, βέβαια, σε κάνει και κομπλεξικό. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε από πού πηγάζουν τα κόμπλεξ των παιδιών αυτών. Σεξουαλική καταπίεση; Στέρηση; Ανικανότητα; Μικρός αριθμός ερωτικών κατακτήσεων; Μπορεί τίποτα, μπορεί κι όλα αυτά μαζί. Σίγουρα, όμως, η συγκεκριμένη φρασεολογία υποδεικνύει πολλαπλά συμπλέγματα. Η σεξουαλικότητα αντιμετωπίζεται ως πεδίο ανταγωνισμού (ποιος έχει τα μεγαλύτερα αρχίδια;) αλλά και ως κάτι κακό, αμαρτωλό, εξ ου και οι βρισιές που αναφέρονται στα γεννητικά όργανα. Δεν αποκαλείς τον άλλο «μύτη», «χέρι», «κοιλιά». Τον αποκαλείς «ψώλα». Γιατί; Μα, επειδή οι αιώνες πουριτανικής κατήχησης και νεοβυζαντινού συντηρητισμού σου έχουν υποβάλει τη θεώρηση του σεξ ως αμαρτίας, ως ντροπής, ενώ ο σημερινός πανηδονισμός ως μέσου κατάκτησης και εξευτελισμού του άλλου. Θες να τον «γαμήσεις». Δεν θες να του μιλήσεις, δεν θες να τον αγγίξεις, δεν θες να τον αντιμετωπίσεις με επιχειρήματα. Θες με τη βία να τον υποβάλλεις σε σεξουαλική πράξη, όπου εσύ, ως βαρβάτο αρσενικό, θα είσαι ο ενεργητικός παράγοντας. Ποιος, άλλωστε, παραδέχεται πως στο σεξ είναι ωραίο να μοιράζονται οι ρόλοι; Αν είσαι άντρας πρέπει να διαπερνάς τον άλλο με το μόριό σου, το οποίο έχεις στο μυαλό σου ως ρόπαλο, ως ξίφος ή ως κνούτο. Κι αν είσαι γυναίκα πρέπει να ανοίγεις τα πόδια σου για να δεχτείς το μόριο αυτό και να θες να σε διαπεράσει ολόκληρη, ώστε μετά να μπορείς να λες στις συνελεύσεις πόσο προικισμένος είναι ο σεξουαλικός σου σύντροφος κι όλοι να σε φθονούν που καπάρωσες το κελεπούρι. Περάσαμε από την απόλυτη omerta και τα σεξουαλικά ταμπού της επαρχίας, σε έναν σύγχρονο κόσμο που αναπαράγει σεξιστικά πρότυπα χωρίς έλεος και θεωρεί μαγκιά τις καλές σεξουαλικές επιδόσεις, πάντοτε υπό το πρίσμα του άντρα του πολλά βαρύ που δίνει στην γκόμενα (φευ!) και καταλαβαίνει.

    Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει, έτσι για να πούμε κι ένα δημώδες. Και στην περίπτωση αυτή, τσακίζει όχι μόνον κόκαλα, μα κάθε είδους ηθική, παραβιάζει και προσβάλλει δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες. Φίλοι συμφοιτητές (ναι, κάνουμε και την ειρωνεία μας), κάνετε καλή δουλειά όσον αφορά την αναπαραγωγή τέτοιων σεξιστικών προτύπων με τη φρασεολογία που χρησιμοποιείτε για να μας μειώσετε. Μα δεν μας μειώνετε. Αποκαλύπτετε την πραγματική σας εικόνα, του άντρα που φαντασιώνεται πως έχει μόριο 30 εκατοστά και της γυναίκας, που θα τρέξει να αγοράσει σέξι κιλοτάκια και θα περιμένει τον Άντρα της να γυρίσει και να την κανονίσει την ώρα που πλένει τα πιάτα.

    Τα θερμά μας συγχαρητήρια. Είστε άξια τέκνα του Άντρακλα (με Α κεφαλαίο) Πέτρου Κωστόπουλου, του βασιλιά του χιούμορ Θέμου Αναστασιάδη, που μπορεί να μην είναι ομορφοπαλίκαρο και λεβέντης σαν τον Πέτρο, αλλά κάθεται στον θλιβερό του βελουτέ θρόνο και μαστιγώνει με το βλέμμα τις χορεύτριες που λικνίζονται γύρω του λάγνα. Κι ακόμη, άξια τέκνα της Τζούλιας Αλεξανδράτου, που βγάζει αισθησιακά τη γλώσσα της και κλείνει πονηρά το μάτι, υποσχόμενη να αφήσει όλα τα alpha males να επιβεβαιώσουν τον ανδρισμό τους πολλάκις πάνω στο εργαλείο του σεξ που δεν είναι άλλο από το κορμί της. Σας ευχόμαστε καλά γαμήσια.

ΦΑΣΜΑ - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΞΓΜΔ